En hoe gaat het nu, meer dan 1 jaar later?

Share Button

Op 11 januari 2018 schreef ik een blog waar nogal wat mensen van schrokken.

Ik schreef daarin dat ik al maanden in depressie zat en dat ik terug VOLUIT wilde LEVEN.

Ik was VERLAMD door angst en depressie, zoals al 7 keer eerder gebeurde in de afgelopen 8 jaar, en ik wilde weer IN BEWEGING komen.

Ik wilde dat ZO graag dat ik de pijn van die depressie niet meer kon verstoppen.

Om in beweging te komen en mijzelf ECHT te laten zien, MOEST ik het gordijn terugtrekken zodat je bij mij naar binnen kon kijken.

Wat er gebeurde toen ik mijn verhaal deelde

Op die 11e januari 2018 dat ik mijn blog deelde op Facebook klikten meer dan 200 bekenden en een handvol vreemden door naar mijn blog.

De reacties

Ik kreeg veel reacties op de FB post uit zowel bekende als onbekende hoeken.

Naast de reacties op mijn Facebook post schreven ook een handvol mensen mij persoonlijke berichten.

De meesten waren geschrokken en vonden het intens, en er was veel respect voor de eerlijkheid die ik toonde.

Nu is het meer dan 1 jaar later en wilde ik een update geven.

Hoe is het en wat heb ik gedaan?

Ik besloot mijn angst “simpelweg” los te laten

Op diezelfde dag publiceerde ik nóg een blog. Deze ging over mijn keuze van het bewust loslaten van mijn angst.

Dit blog is echter onopgemerkt gebleven.

Logisch, want ik deelde het ook niet op Facebook.

Waarschijnlijk vond ik het al veel te spannend dat ik dat andere blog had gedeeld en zoveel mensen mij zo kwetsbaar hadden gezien.

Dit blog werd dus ook maar door 12 mensen gelezen.

Toch is het ’t verhaal in dít blog wat de basis heeft gelegd voor de 450+ dagen (and counting) die volgden.

Het besluit wat ik daarin namelijk beschrijf is ontwikkelt tot een dagelijks ritueel waarmee ik mijn ochtenden sterk begin.

In mijn YouTube video spreek ik hier ook over in de video van dag #200 (vanaf 3:28)

Vanaf 3:28 vertel ik over mijn besluit de angst los te laten. In deze zelfde video deel ik trouwens ook gelijk dat er niet direct iets miraculeus verandert in 1 dag.

En dat is gelukt

Ja…

Is lekker hoor, om dit gewoon te zeggen met zekerheid en vertrouwen.

Maar… Lees verder.

Want het is niet zo simpel als het klinkt.

Maar zo simpel is het niet

Voordat ik zover was om mijn angst “simpelweg” lost te laten moest er een HELEBOEL gebeuren.

Ik leg het graag uit met het voorbeeld van een auto…

Dat loslaten van de angst is als op de startknop van een auto drukken.

Dit is zo’n startknop in een auto. Voor het geval je niet wist wat ik bedoelde. (Vinger is niet van mij, heb deze foto van Google geplukt)

Zo komt de auto tot leven.

Maar vóór je op een startknop kunt drukken, moet er wel eerst een hele auto gebouwd worden zodat je überhaupt iets hebt om aan te zetten.

Goed…

Dus het loslaten van angst is als het drukken op de startknop.

En alles wat mij voorbereidde op het drukken van die startknop is als het bouwen van een complete auto.

Dit is hoe ik “mijn auto” in ongeveer 8 jaar (van mijn 18e tot 26e) heb gebouwd:

  • ALLES in vraag stellen
  • Gezond eten, slapen en bewegen
  • Videos kijken, boeken lezen en self-help tips toepassen
  • Investeren in een handvol hoge kwaliteit vriendschappen
  • Cognitieve gedragstherapie
  • Zelfanalyse
  • Confrontaties met mijn ouders
  • Innerlijk kind therapie

Al deze zaken hebben hun rol gespeeld om tot het punt te kunnen komen waarop ik zei: “Ik laat je los, angst.”

Waarom wil ik dat je dit begrijpt?

Om 2 redenen:

  1. Omdat er TEVEEL mensen echt pijn lijden en NIEMAND laat zien hoe de weg van pijn naar heling er ECHT uitziet. En dit brengt alleen maar meer hopeloosheid.
  2. Omdat TEVEEL mensen oppervlakkig advies geven aan mensen die ECHT pijn lijden. En dit brengt alleen maar meer afstand tussen hen en de mensen om hun heen.

Laat ik ze even punt voor punt uitleggen.

1. Niemand laat zien hoe de weg van pijn naar heling er ECHT uit ziet

Wat?

Denk je dat ik dit verzin?

Ik heb zelf ook al die 9 jaar gekeken naar andere mensen om te zien hoe ik mezelf kon redden.

En ELKE keer las ik weer verhalen van dezelfde soort mensen…

Vaak kwam ik dan uit op websites van LIFE COACHES en THERAPEUTEN die aan de buitenkant SUPER SUCCESVOL leken.

Ik wilde dan weten: “HOE ben je daar geraakt? HOE was die weg daarnaartoe?

Dus ik las dan altijd hun “about page” en het was ALTIJD HETZELFDE LIEDJE…

AL hun verhalen gingen altijd als volgt:

“Ja, ik had het ooit super zwaar, ik was misbruikt, angstig en dik en depressief , ik ben gepest geweest en ik burnde out etc. etc.”

En dan ging het verder…

“MAAR! Na een lange weg ben ik hier eindelijk uit geraakt en nu leef ik om andere mensen te helpen met hun business bouwen/hun leven terug te krijgen. Het leven is geweldig en ik ben super dankbaar etc. etc.”….

HOE WAS DIE FUCKING LANGE WEG DIE JE ZO EVEN TUSSEN NEUS EN LIPPEN DOOR BENOEMT GAST/WIJF!!!!????

Dus, dat is mijn 1e reden waarom ik wil dat je begrijpt dat “het loslaten van mijn angst” helemaal niet zo makkelijk ging.

Dan de 2e reden waarom ik wil dat je begrijpt dat dit allemaal niet zo simpel is:

2. Mensen die ECHT pijn lijden krijgen véél te oppervlakkig advies

“Maak je niet zo druk, joh”

“Gewoon niet teveel aan denken”

“Je moet gewoon eens wat leuks gaan doen”

“Waarom neem je alles zo serieus?”

En dan mijn favorieten:

“Het kan altijd erger” of “Er zijn altijd nog mensen die het nog slechter hebben dan jij”

Dit soort goedbedoeld advies van onwetende buitenstaanders werkt helaas AVERECHTS.

Nu, ik vind dat we allemaal zo WEERBAAR mogelijk moeten zijn/worden.

Dat betekent dat we lastige dingen en woorden moeten incasseren.

Maar ik vind ook dat we kwetsbaren moeten BESCHERMEN.

Er zullen altijd kansen zijn om weerbaarheid te trainen.

Zeker voor diepgevoelige mensen met depressie is de hele wereld een stekelvarken waar ALLES een training is om je weerbaarder te maken.

Laten we dan als lezers van dit blog ons scharen bij een klein groepje die de kwetsbaren ook gaat helpen BESCHERMEN.

Hoe kan je mensen met depressie beschermen en weerbaarder maken? (2 manieren)

Heel simpel.

Doe 2 dingen:

  1. Wees véél meer stil
  2. Blijf leuke dingen met ze doen

Ik wil dit iets toelichten:

1. Wees véél meer stil

Als de persoon met depressie probeert te vertellen over hoe hij/zij zich voelt, probeer vanaf nu eens het volgende:

  • Wees stil als hij/zij praat en onderbreek niet.
  • Merk je eigen gedachten en goede adviezen op die in je hoofd opkomen terwijl je hem/haar aanhoort
  • Maak een deal met jezelf dat je jouw advies even parkeert en niet direct deelt
  • Reageer dus niet met je goedbedoelde advies
  • Reageer met: “Wow… Ik kan zien hoe moeilijk je het vind om zelfs maar de woorden te vinden om te beschrijven hoe je je voelt… Ik merk dat ik wel allemaal tips en adviezen kan geven maar volgens mij zit jij op een plek waar dat soort woorden jou helemaal niet raken. Ik ben daarom maar liever even stil. Ik wil je wel graag een knuffel geven, als dat mag? *Open je armen om een knuffel te geven*”

Serieus.

Je mag dit script van mij LETTERLIJK overnemen en uitproberen.

Zie wat het doet, de volgende keer als je met diegene praat in jouw familie/vriendenkring die depressief is en probeert te uitten hoe hij/zij zich voelt.

2. Blijf leuke dingen met ze doen

Dit is het tweede wat je kunt doen om mensen met depressie beter te helpen.

En hey! Dit is wat jullie goed kunnen!

Leuke dingen doen!

Blijf dus activiteiten verzinnen en plannen.

Blijf langskomen voor koffie en blijf hem/haar uitnodigen voor koffie, thee en een etentje.

Meer moet je niet doen.

Geen ingewikkeld script hier.

Wees gewoon jezelf.

Waarom dit zo goed helpt?

  • Het haalt depressieve mensen terug in de materiële wereld (ze zijn verstrikt in mentale en emotionele wereld)
  • Hun fysieke wereld wordt groter door buiten hun slaapkamer te komen (en meer ruimte buiten hun kop, brengt meer ruimte binnen hun kop)
  • Ze gaan weer bewijs krijgen dat het leven niet ALLEEN maar donkere diepte en leegte is (“blij” voelen zit er niet in voor mensen met depressie, maar de donkere wolk bij zo’n uitstapje met jou wordt wel iets minder donker)
  • In de echte wereld wordt je weerbaar

Goed verhaal. Maar Hans, wat heb jij nu de afgelopen 450+ dagen gedaan dan?

Heel simpel.

Ik ben weer IN BEWEGING gekomen.

Dat betekent voor mij:

  • Mijn IDEEËN de wereld in brengen

In periodes van depressie bracht ik namelijk geen originele ideeën meer naar buiten omdat ik verlamd was door gedachten als:

  • Ik ben niet goed genoeg
  • Ik weet helemaal niks (zeker)
  • Ik kan niks (goed)
  • Mensen gaan mij uitspugen, uitlachen en op straat gooien

Ik ben dus weer mijn ideeën de wereld in gaan zetten.

Maar deze keer hield ik het EXTREEM SIMPEL.

Ik ben OFFLINE gegaan (geen social media en na tijdje zelfs geen smartphone meer).

Ik heb als een schildpad geleefd (geen haast, overal volledig aanwezig bij zijn, niet afgeleid)

En ik heb me de afgelopen 450+ dagen maar beziggehouden met 3 dingen:

  1. MijZelf
  2. Mijn gezin
  3. Mijn werk

1: Mijn Zelf

Ik focus allereerst op mijZelf.

Wat houdt dat praktisch in?

“De ontwikkeling van de beste versie die ik kan zijn is prioriteit #1.”

“Best” is wat goed is voor:

  • Mij
  • Anderen
  • Vandaag
  • En ver in de toekomst

Ik doe dit door:

  • Voortdurend mijn geloofsovertuigingen, denk- en gedragspatronen te onderzoeken en op basis van nieuwe informatie te experimenteren en te verbeteren
  • Gezond te eten, slapen en bewegen
  • Een sterk ochtendritueel
  • Als een schildpad leven (geen haast)
  • Focussen

Hier kan ik sowieso 20+ blogs over schrijven om te beschrijven wat ik hiermee bedoel, en dat zal ik ook gaan doen, maar daar zul je nog even op moeten wachten.

2: Mijn gezin

De tweede focus al deze tijd is mijn gezin.

Als ik eerst mijn focus scherp heb op de ontwikkeling van mijn Zelf dan volgt automatisch dat de mensen om mij heen mee ontwikkelen.

In dit geval: mijn gezin.

Ik maak bijvoorbeeld consistent tijd voor:

  • Koppel meetings (praktische shit met elkaar regelen)
  • Koppel deep-dives (diepgaande dingen bespreken)
  • Koppel dates (leuke dingen doen samen)
  • Familie meetings (praktische en diepgaande shit bespreken met z’n 3-en)
  • Familie uitjes (leuke dingen doen met z’n 4-en)

3: Mijn werk

De derde focus al die tijd is mijn werk.

Hier ben ik bezig geweest met:

  • Te werken zonder afleiding
  • Ideeën, strategieën, emails en ad campagnes de wereld in te brengen voordat ze perfect waren (knap voor een ex-perfectionist)
  • Te leren hoe je een bedrijf en een merk bouwt

That’s it.

Wat ik nu ga doen

Blijven focussen op bovenstaande 3 zaken.

En meer laten horen van deze persoonlijke kant van mij.

Dat betekent:

Meer blogs die écht laten zien hoe je van pijn naar heling kunt gaan

Op deze website ga ik regelmatig meer schrijven en publiceren.

Ik zal schrijven over HOE die LANGE weg van PIJN naar HELING er nu ECHT uit ziet.

Ik heb die weg zelf zo’n 8 á 9 jaar gewandeld (18-26 jr).

Het schrijven van die ene blog, op 11 januari 2018 was een mooi ijkmoment op die weg.

Ik heb nog meer te wandelen, maar ik ga vanaf nu al mijn kennis delen over het stuk wat ik heb afgelegd in die eerste 9 jaar.

Meer blogs over het pad van échte vrijheid

Zoals ik 9 jaar heb gewandeld op dat pad van pijn naar heling ben ik nu op een pad aan het wandelen van vrijheid.

Ik ben nog niet zo ver vind ik en ik wil mezelf dan ook 9 jaar de tijd geven om ook tot zo’n mooi ijkpunt te komen als ik op dat pad naar heling heb bereikt.

Desondanks ga ik nu DE WEG DAARNAARTOE al wel met jullie delen.

Niet vanuit “Ik ben er al, zo moet het” perspectief (zoals ik er teveel heb gevonden online in mijn eigen zoektocht naar sturing).

Maar vanuit: “Ik ben 100% toegewijd aan Vrij leven. Dit is wat ik meemaak, ervan begrijp etc.”

Dus…als bovenstaande zaken je interesseren…

Hoe je dit soort verhalen kunt gaan volgen/lezen

Tsja… Hier heb ik dus mijn shit nog niet op orde hé.

Want eigenlijk moet ik gewoon een email signup klaar hebben staan zodat je een mailtje krijgt als ik iets nieuws post.

Maar goed, daar werk ik aan. Toch wilde ik dit verhaal al posten.

Ik ga nu aan de slag om MIJN SHIT IN ORDE te krijgen zodat je makkelijker dit soort shit van mij kunt volgen.

Maar… op moment van schrijven is dit een side-project voor mij.

Ik focus me allereerst op mijn Zelf, mijn gezin en mijn werk.

Je merkt wel wanneer ik mijn shit hiervoor in orde heb en vol kan vlammen.

Ik ben tenslotte digital marketing consultant van beroep dus als jij ook maar 1x op mijn website bent geweest dan “HEB IK JE TE PAKKEN JONGE!” en ga ik je helemaal doodslaan met remarketing advertenties van mij in de toekomst.

Nee, grapje.

Misschien.

Zal je wel merken.

Groetjes,

Hans

Share Button

Comments

  1. Pieter

    Jeetje hans wat een verhaal. Dacht altijd een ras optimist te zien torn we elkaar nog regelmatig tegenkwamen. Negen jaar is vreselijk lang. Fijn te zien dat je het weer oppakt. Snap dat dat niet zo simpel is zoals jezelf al stelt. We zijn in gedachten bij jullie, altijd geweest trouwens, veel liefde toegewenst. Carla en pieter

    1. Ho zie je comment nu pas, Pieter. Ja. Beiden zijn waar hoor. Rasoptimist EN 9 jaar lang af en aan in depressie 🙂 De waarheid van het leven ligt vaak verscholen achter paradoxen en clichés

Add A Comment